Kozłowiecki Park Krajobrazowy utworzono w 1990 roku uchwałą Wojewódzkiej Rady Narodowej jako jedno z ogniw Ekologicznego Systemu Obszarów Chronionych województwa lubelskiego. Swoim zasiegiem obejmuje znaczną część Lasów Kozłowieckich (ponad 90 % powierzchni parku) wchodzących w skład Nadleśnictwa Lubartów. Ideą utworzenia parku była konieczność ochrony największego w pobliżu Lublina kompleksu leśnego, posiadającego szereg elementów przyrodniczych zbliżonych do krajobrazu naturalnego. Zwartemu kompleksowi leśnemu towarzyszą śródleśne łąki, stawy, bagienka oraz niewielkie osady leśne i rolnicze.

Położenie KPK
Park połozony jest na Równinie Lubartowskiej w odległości kilku kilometrów od północnej krawedzi Wyżyny Lubelskiej. Obejmuje on najwiekszy w pobliżu Lublina (ok.20 km) kompleks leśny oraz towarzyszące mu śródleśne łąki, bagna i stawy, a także enklawy rolniczo - osadnicze.

RZEŹBA TERENU

Mimo że teren parku jest na ogół płaski, występuje tu duża różnorodność form rzeźby. Dominują piaszczyste równiny z wydmami w postaci ciągów do 1,5 km długości. Napotkać tu możemy także równiny denudacyjne, wzgórza morenowe, suche doliny, wilgotne zagłębienia deflacyjne, koryta rzeczne, terasy zalewowe oraz kilka innych form geomorfologicznych.

KLIMAT

Klimat tego obszaru jest kształtowany w 90% przez masy powietrza polarno-morskiego i polarno-kontynentalnego. Duży kompleks leśny wpływa na zmniejszenie skali przemarzania gruntu, przedłużenie okresu roztopów i łagodzenie ich intensywności, a także hamowanie spływu powierzchniowego. Jest to także położony między Lublinem i Lubartowem ważny obszar efektywnej eliminacji zanieczyszczeń powietrza i produkcji tlenu.

SIEĆ WODNA

Sieć wodną parku i otuliny tworzą 4 niewielkie cieki: Minina, Krzywa Rzeka, ciek od Nasutowa oraz Parysówka. Cieki te zasilają 3 kompleksy stawów: największy i najcenniejszy przyrodniczo w Samoklęskach, pośredni - śródleśny -także wartościowy przyrodniczo - w Starym Tartaku oraz najmniejszy w Nowym Stawie, przeznaczony do częściowego zagospodarowania turystycznego.

GLEBY

W pokrywie glebowej parku i otuliny przeważają gleby brunatne wyługowane i bielicowe. W dolinach rzek, wąskimi na ogół pasami występują gleby bagienne torfowe, pobagienne, murszowe murszowe i glejowe.

SZATA ROŚLINNA

W szacie roślinnej parku zdecydowanie dominują lasy (90,5% powierzchni). Duże połacie lasu wykazuje skład gatunkowy zbliżony do naturalnego. Ponadto część z nich to drzewostany stare, przeważnie sosnowe z domieszką dębu szypułkowego, brzozy brodawkowatej i osiki, rzadziej lipy, grabu i świerka. W niektórych partiach lasu duży udział ma stosunkowo rzadki gatunek - dąb bezszypułkowy, rosnący tu blisko wschodniej granicy naturalnego zasięgu. Jego największe zgrupowanie objęto ochroną rezerwatową (rezerwat Kozie Góry).

W runie Lasów Kozłowieckich, na polanach, śródleśnych torfowiskach i wilgotnych łąkach wystepuje wiele rzadkich gatunków roślin. Wśród nich na szczególną uwagę zasługują: paproć - nasięźrzał pospolity, bardzo rzadki skrzyp zimowy, widłak jałowcowaty, modrzewnica zwyczajna, wawrzynek wilcze-łyko, bluszcz pospolity, lilia złotogłów, wielosił błękitny, tojad dzióbaty, listera jajowata, turówka leśna i inne.

FAUNA

Fauna parku jest reprezentowana przez

• bociana czarnego
• pustułkę
• dzięcioła czarnego
• dzięcioła białogrzbietego - bardzo rzadkiego w Polsce.

Osobliwością wśród ssaków są daniele (Dama dama). Poza tym dość licznie występuje jeszcze zwierzyna łowna: jelenie, sarny, dziki. Na stawach w Samoklęskach gnieździ się m.in. krakwa, łabędź niemy, błotniak stawowy, rybitwa zwyczajna.

WALORY KULTUROWE

W samym parku nie ma obiektów uznanych za zabytki kultury. Kilka kilometrów na północ od parku, znajduje się jeden z najcenniejszych w Polsce późnobarokowy zespół pałacowo - parkowy w Kozłówce, ze wspaniałym pałacem, kordegardą, teatralnią, wozownią i stajniami wzniesionymi w I poł.XVIII w. przez J.Fontanę. W pałacu mięści się muzeum wnętrz pałacowych. Otacza go piękny park z wieloma okazami starodrzewia, z których kilka uznano za pomniki przyrody.

Z innych obiektów na uwagę zasługują:

• renesansowy kociół oraz klasycystyczny dwór z parkiem w Krasieninie
• klasycystyczny zespół dworsko - parkowy w Samoklęskach.
• aleja lipowa Dys - Nasutów w kształcie litery Y, z prawie 900 drzewami liczącymi ponad 100 lat (największy pomnik przyrody na Lubelszczyźnie).